Uzaktan çalışan ekiplerde grup dinamikleri
Ofis görüntülü görüşmelere ve sohbet kanallarına dönüştüğünde neler değişir ve görünmeyeni nasıl görünür kılarız?
Oku · 2 dkKültürler arası çalışmak, esas olarak her ülkenin kurallarını bilmek değildir. Kendi varsayılanlarınızı fark etmek ve başkalarınınkine yer açmaktır.
İtalya’da, Portekiz’de ve çok daha ötesinde, çoğu zaman hepsiyle aynı anda, ekiplerle ve adaylarla çalıştım. Kültürler arası iletişim, hem işe alımda hem araştırmada en çok güvendiğim becerilerden biri hâline geldi.
Herkes işin nasıl yürümesi gerektiğine dair varsayımlar taşır: Geri bildirim ne kadar doğrudan olmalı, bir son tarih gerçekte ne anlama gelir, işe geçmeden önce ne kadar sohbet edilir, bir toplantıda ilk kim konuşur. Bunların hiçbiri doğru ya da yanlış değildir. Yalnızca insanlar kendi alışkanlıklarının evrensel olduğunu varsaydığında sorun hâline gelirler.
Beklentileri açık hâle getirmeye çalışıyorum: Geri bildirimin nasıl olacağı, kararların nasıl alındığı, “acil”in ne anlama geldiği. Mülakatlarda yapılandırılmış sorular ve net ölçütler, gerçek yetenek yerine tanıdık bir tarzı ödüllendirme riskini azaltır. Hepsinden önemlisi merak işe yarar. “Bu tür bir işe genellikle nasıl yaklaşırsın?” diye sormak, varsaymaktan çok daha fazla kapı açar.
Farklı çalışma tarzları sürtüşme yaratabilir, ama aynı zamanda daha iyi fikirler ve daha geniş ağlar da getirir. Amaç herkesin aynı şekilde çalışması değil; farklı çalışma biçimlerinin birbirine uyum sağlaması.
Kültürel farkındalık tek bir soruyla başlar: Burada neyi olağan kabul ediyorum?
Ofis görüntülü görüşmelere ve sohbet kanallarına dönüştüğünde neler değişir ve görünmeyeni nasıl görünür kılarız?
Oku · 2 dkEn faydalı içgörüler neden “ne oluyor” ile “neden oluyor” sorularını birleştirmekten doğar?
Oku · 2 dkİşe alım, aday bulma, iyi oluş araştırması ve geri bildirim tasarımında tek bir bakış açısı.
Oku · 2 dk